(مسأله ٥٨): اگر كسى مالى دارد كه وافى بهزينه حج است و بدهى نيز دارد لكن طلبكار رضايت مىدهد كه أو قرض خود را پس از مدتى (پنج سال ديگر مثلا) بپردازد در أين صورت اگر بتواند در آن موقع بدون زحمت و مشقت قرض خود را بپردازد مستطيع بوده و واجب است به حج برود.
(مسأله ٥٩): اگر كسى استطاعت مالى دارد ولى استطاعت بدني و يا طريقي در همان سال نداشته بأشد نمىتواند بنابر احتياط در مال خود تصرف نمايد.
(مسأله ٦٠): كسى كه پول به مقدار استطاعت ندارد ولى از ديگرى طلب دارد كه وافى به هزينه حج هست و باقي شرايط استطاعت را نيز دار است در أين صورت اگر: طلب أو وقتش رسيده.
طلب أو مدت ندارد، در أين دو صورت واجب است مطالبه نموده و آن را بگيرد و حج انجام دهد.
طلب أو وقتش رسيده ولى بدهكار بد حساب است.
طلب أو وقتش رسيده ولى بدهكار منكر طلب است، در أين دو صورت بايد أو را مجبور به پرداخت كند و اگر تحصيل آن متوقف بر مراجعه به دادگاه بأشد لازم است أين كار را بكند.
طلب أو وقتش نرسيده ولى اگر مطالبه كند بدهكار آن را خواهد پرداخت بايد مطالبه كرده و آن را بگيرد.
طلب أو وقتش رسيده ولى بدهكار نمىتواند آن را بپردازد در أين صورت مطالبه جايز نبوده و استطاعت حاصل نمىشود.